چرا صبر برای تغییر آدم ناامیدکننده بیفایده است؟:
آیا میدانید که مغز ما در برابر عدم قطعیت، دوپامین بیشتری ترشح میکند؟ این مکانیسم باعث میشود که امید به تغییر دیگران مانند یک بازی شانس اعتیادآور عمل کند. هر بار که فرد ناامیدتان میکند اما بعد یک نشانه کوچک از تغییر نشان میدهد، مغز شما پاداش میگیرد و شما را در چرخه انتظار نگه میدارد. به این پدیده 'تقویت متناوب' میگویند – همان چیزی که ماشینهای قمار را اعتیادآور میکند. سوال: آیا تا به حال فکر کردهاید که انتظار شما شاید بیشتر به یک اعتیاد شباهت دارد تا عشق؟
راهکار:
شاید به جای صبر برای تغییر دیگران، بهتر باشد صبر را برای تغییر خودمان سرمایهگذاری کنیم. آنگاه امید از یک قمار ناامیدکننده به یک انتخاب آگاهانه تبدیل میشود.