بدترین نوع رفتن: ماندن در رابطهای که جسد شده:
جالب است بدانید که مغز انسان در رابطه با «زیان گریزی» (Loss Aversion) تا ۲ برابر بیشتر از لذتِ بهدستآوردن از ضرر فرار میکند. یعنی ماندن در یک رابطه مرده، گاهی نه عشق، بلکه اعتیاد به «نترسیدن از فقدان» است. از نظر علوم اعصاب، انتظارِ بازگشتِ حس در جسد رابطه، مثل چسبیدن به یک تصویر وهمی است. سوال: آیا تا به حال برای «ترک عادتِ ماندن» برنامهای داشتهای؟
راهکار:
این متن بهخوبی پارادوکس «ماندن در مرگ» را به تصویر میکشد. یک نگاه دیگر: گاهی ماندن نه از روی عشق، بلکه از ترس از دست دادن «چیزی که نیست» است. اگر این حس را میشناسی، شاید وقتش باشد که به جای نگهداشتن جسد، به خاکسپاری نمادین فکر کنی و برای خودت عزای واقعی برگزاری.