از دست دادن پشت سر هم و غم بیپایان:
تحقیقات در علوم اعصاب نشان میدهد که مغز انسان بعد از یک فقدان، یک «نقطه پایین» جدید را به عنوان مرجع (anchor) تنظیم میکند. سپس هر فقدان بعدی را نسبت به آن نقطه سنجیده و احساس میکند که پایینتر از آن غیرممکن است. این پدیده «سوگیری لنگر» (anchoring bias) نام دارد. اما حقیقت این است که ظرفیت انسانی برای تجربه غم عملاً نامحدود است. شما چنین تجربهای داشتهاید؟
راهکار:
این جمله پارادوکسیکال نشان میدهد که احساس «بدترین» بودن نسبی است و هر بار که فکر میکنیم به ته خط رسیدهایم، در واقع تعریف جدیدی از «ته خط» میسازیم. شاید نکته شگفتانگیز این باشد که ذهن ما ظرفیت خلق نقاط پایین جدید را دارد، اما همانقدر هم توانایی تطبیق با آنها را دارد.