جمله‌ای از جنس غم و مقایسه در عشق:
در روانشناسی، «مقایسه اجتماعی» زمانی رخ می‌دهد که افراد برای ارزیابی خودشان به دیگران نگاه می‌کنند. اما در روابط عاطفی، این مکانیسم می‌تواند به «مثلث‌سازی» مخرب تبدیل شود، جایی که حضور یک شخص سوم (واقعی یا خیالی) به ابزاری برای سنجش درد و حسادت تبدیل می‌شود. آیا این قضاوت درباره «ذات» طرف مقابل، راهی برای توجیه درد ناشی از مقایسه است؟
راهکار:
این جمله یک «مقایسه دوگانه» دردناک را نشان می‌دهد: احساس کم‌ارزشی در مقابل دیگری و همزمان، قضاوت شدید درباره ذات او. شاید مفید باشد که به جای تمرکز بر مقایسه «من در مقابل او»، به احساس اصلی خود—احتمالاً خیانت، طردشدگی یا بی‌اعتمادی—بپردازید. این احساس از کجا نشأت می‌گیرد؟