وقتی زندگی با ما مثل بدهکار رفتار میکند؛ طنز تلخ روزگار:
مغز ما برای بقا طوری سیمکشی شده که رویدادهای منفی را سه برابر قویتر از مثبتها ثبت میکند؛ به این میگویند سوگیری منفی. در روانشناسی تکاملی، فرضِ «زندگی علیه من است» نتیجهٔ خطای بنیادی اسناد است: به موقعیتهای تصادفی، قصد و نیت انسانی نسبت میدهیم. جالب اینجاست که در واقعیت، احتمال وقوع اتفاقات بد و خوب تقریباً برابر است، اما ما فقط صورتحساب را به یاد میآوریم. اگر روزی واقعاً بدهکار بودیم، آیا این حس فقط یک رسید اشتباه نیست؟
راهکار:
زندگی طلبکار نیست؛ ترازوی ذهن ما در حالت پیشفرض بدهی را سنگینتر وزن میکند. کافی است رسیدهای مثبت روزانه را یادداشت کنی تا صورتحساب واقعی دیده شود.