بدشانسی مزمن

چرخ خوش شانسی پنچر؛ چرا بعضی‌ها همیشه بدشانس‌اند؟:

پژوهش‌ها می‌گویند حس «بدشانسی» اغلب خطای شناختی است؛ مغز تصادف‌ها را به قصه تبدیل می‌کند. در یک آزمایش کلاسیک، افرادی که خودشان را نحس می‌دانستند، وقتی در روزنامه عکس‌هایی می‌گشتند، تعداد بیشتری را از دست دادند؛ چون اضطراب، توجه محیطی‌شان را تنگ کرده بود. پس «چرخِ پنچر» شاید فقط مردمکِ تنگِ ماست که جاده را نمی‌بیند. سؤال به جامعه: اگر بخت = دیدنِ فرصت، چه زمانی چشم‌هایتان را باز کرده‌اید و معجزه رخ داده؟

راهکار:

این تصویر را برگردان: شاید چرخِ پنچر، بختِ ما برای کشف مسیرهای پیاده‌ای است که سوارکارها هیچ‌وقت نمی‌بینند؛ همان جاده‌های باریکی که فقط پیاده‌ها بلدند.