چرا بدترین ضربهها به آدمهای خوب میخورد؟:
پژوهشهای روانشناسی به «خطای جهانِ عادلانه» اشاره میکنند: ذهن ما برای تحملپذیر کردن بیعدالتی، به این باور میچسبد که هرکس لایق سرنوشتاش است. نتیجه؟ وقتی آدم خوبی آسیب میبیند، ناخودآگاه دنبال عیبی در او میگردیم تا نظمِ ذهنیمان حفظ شود. پس این جمله شاید واقعیتِ ضربه را نمیگوید، بلکه شیوهٔ پردازشِ ذهن ما را برملا میکند.
راهکار:
میتوان آن را معکوس دید: نه اینکه خوبها ضربه میخورند، بلکه کسانی که ضربه را تحمل و تبدیل به آگاهی میکنند، «خوب» نامیده میشوند.