بی‌دوست به صحرا نرفتن

عهد نرفتن به صحرا بدون دوست: داستان یک قول دلتنگی:

آیا می‌دانستی در روانشناسی، «تنهایی انتخابی» در طبیعت می‌تواند باعث تقویت خلاقیت و خودآگاهی شود؟ اما برعکس، «تنهایی اجباری» در بیابان (مثل سناریوی Survival) ریسک تصمیم‌گیری‌های اشتباه را تا ۴۰۰٪ افزایش می‌دهد. شاید این عهد، یک مکانیسم بقای ناخودآگاه باشه.

راهکار:

گاهی تنها رفتن به صحرا یعنی روبرو شدن با بخشی از خودت که ازش فرار می‌کنی. شاید این قول یادآور اینه که بعضی مسیرها فقط با همراهی یک دوست واقعی قابل پیمودنه، نه از ترس تنهایی، بلکه برای تقسیم لحظات ناب.