قدم زدن زیر باران بدون چتر با عشق:
تحقیقات عصبشناسی نشان داده که هماهنگی گامها هنگام راه رفتن با یک نفر، ترشح اکسی توسین (هورمون پیوند عاطفی) را افزایش میدهد. باران هم با صدای یکنواخت خود امواج آلفای مغز را تقویت کرده و استرس را کاهش میدهد. ترکیب این دو یعنی یک کوکتل شیمیایی برای عشق. شما چه خاطرهای از قدم زدن در باران دارید؟
راهکار:
برای ماندگارتر شدن این لحظه، دفعه بعد که باران میآید، همان مسیر را با همان شخص تکرار کنید و یک آهنگ آرام و بارانی پخش کنید تا حسش دوچندان شود.