بدنامی بی‌گناه

شعر کوتاه: گناه نکرده و بدنام شدن؛ دامی برای بی‌گناهان:

در نظریه «قربانی قربانگاه» رنه ژیرار، جوامع برای تخلیه خشونت و ایجاد وحدت، بی‌گناهی را نشانه‌گذاری می‌کنند؛ او گناه نکرده بدنام می‌شود تا جمع پاک بماند. این مکانیسم ناخودآگاه ریشه در اسطوره‌های باستانی دارد. آیا در دایره روابط امروز، شما تا به حال طعمه چنین دامی شده‌اید؟

راهکار:

این بیت یادآور داستان یوسف و زلیخاست که بی‌گناه بدنام شد، اما همان بدنامی مقدمه‌ای برای شهرت و قدرت او گشت. شاید بدنامی ناخواسته، روایت تو را از قربانی به قهرمان بازنویسی کند.