خوبی که از حد بگذرد، بدگمانی نادانان را برمیانگیزد:
در علوم شناختی، «خطای جهان عادلانه» باعث میشود آدمها مهربانیِ غیرمنتظره را نامعتبر بدانند و دنبال نیت پنهان بگردند. نظریه بازیها هم نشان میدهد همکاریِ بدون قیدوشرط در تعاملات مکرر، سیگنال ضعف تلقی شده و بهرهوری جمع را پایین میآورد؛ مهربانیِ هوشمند، مشروط و مرزدار است.
راهکار:
این بیت را میتوان برعکس هم خواند: مهربانیِ بیمرز، به چشم دیگران یعنی فقدان مرز؛ پس تعیین حد، خودِ مهربانی است.