ذات خراب انسانها و هوای تهران؛ یک مقایسه تلخ:
مغز انسان با سوگیری منفیگرایی سیمکشی شده؛ رویدادهای منفی را ۵ برابر قویتر پردازش میکند. جالبتر اینکه ذرات آلاینده هوا با نفوذ به مغز، التهاب عصبی ایجاد کرده و مستقیماً تحریکپذیری و بدبینی را افزایش میدهند. پس شاید هوای تهران فقط یک استعاره نیست، بلکه سوخت واقعی این نگاه است. اگر ناگهان هوای تهران جاودانه پاک میشد، آیا نگاه ما به ذات انسان هم تغییر میکرد؟
راهکار:
این نگاه تلخ میگوید ذات انسان مثل هوای تهران برگشتناپذیر است. اما علم میگوید هوا با کاهش منابع آلاینده پاک میشود؛ مغز انسان نیز با نوروپلاستیسیته، الگوهای فکری منفی را بازسازی میکند. شاید 'ذات خراب'، فقط یک عادت ذهنی باشد که با تمرین همدلی مثل نسیم شمال، از بین میرود.