راز رشد پس از زخم: چشمان باز شده:
مغز انسان در برابر درد، مکانیسمی به نام «انعطافپذیری عصبی» فعال میکند: وقتی سلولهای عصبی آسیب میبینند، مسیرهای تازهای برای پردازش اطلاعات شکل میگیرد. تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد تجربهٔ درد شدید میتواند قشر پیشپیشانی (مرکز تصمیمگیری) را فعالتر کند و الگوهای فکری سطحی را بشکند. به عبارت علمیتر، زخمهای روانی گاهی نئوکورتکس را مجبور میکنند که از خلبان خودکار احساسات ابتدایی خارج شود. آیا این «باز شدن چشم» همان چیزی است که فیلسوفان 'آگاهی رنجآور' مینامند؟
راهکار:
این جمله را میتوان با نظریه «رشد پس از سانحه» تکمیل کرد: پژوهشها نشان میدهد که ۵۰ تا ۷۰ درصد افراد پس از تجربهٔ دردهای عمیق، حس قویتری از معنا، ارتباط با دیگران و قدرشناسی پیدا میکنند. اگر دوست دارید یک قدم جلوتر بروید، این سؤال را از خود بپرسید: «دقیقاً کدام بخش از دید من به زندگی عوض شد؟»