بیداری از فرط عشق

ترس از ندیدن معشوق در خواب: شعری از بیداری عاشقانه:

مغز ما در خواب REM می‌تواند دیدار عزیزان را شبیه‌سازی کند، اما نکتهٔ جالب اینجاست که اگر بیش از حد مشتاق باشیم، قشر پیش‌پیشانی که مسئول نظارت و انتظار است، فعال می‌ماند و اجازه ورود به خواب عمیق را نمی‌دهد. این یعنی ترس از دست دادن خواب معشوق، دقیقاً عامل بیداری می‌شود. در غزلیات شمس هم مولانا می‌گوید: «هر شب که چشم بستم، در خواب تو را جستم». پرسش: آیا شما هم این دور باطلِ عاشقانه را تجربه کرده‌اید؟

راهکار:

از منظر ادبیات عرفانی، بیداری از فرط یاد معشوق، خود شکلی از وصل است؛ گویی در «حضورِ غیب» به سر می‌بری. این تناقض زیبا در شعر حافظ هم هست: «در اندرونِ منِ خسته دل ندانم کیست / که من خموشم و او در فغان و در غوغاست». شاید همین نخوابیدن، دیدار واقعی‌تری باشد.