بدی نکن، کارما بلده!:
تحقیقات نشون داده که کمک به دیگران باعث ترشح دوپامین و اکسیتوسین در مغز میشه و شبکههای اجتماعی رفتارهای مثبت رو تا سه درجه گسترش میدن. کارما صرفاً یک باور نیست، بلکه مکانیسمی در روانشناسی اجتماعیه! آیا تا حالا اثر زنجیرهای یک کار خوب رو تجربه کردین؟
راهکار:
این دیدگاه رو میشه عمیقتر کرد: کارما فقط یک پاداش یا جزای بیرونی نیست، بلکه اثر هر رفتار روی شخصیت خودتونه. هر بدی که میکنی، لایهای از بیاخلاقی به وجود خودت اضافه میکنی. شاید بهتره به جای ترس از کارما، به اثر هر کار روی وجدان و هویت شخصی فکر کنی.