پناه بردن از انسانهای حیوان صفت؛ تحلیل روانشناختی:
تحقیقات روانشناسی میگوید وقتی کسی را «حیوان نما» خطاب میکنیم، درواقع داریم از مکانیزم دفاعی «بیانسانیسازی» استفاده میکنیم – همان مکانیزمی که در جنگهای قومی و نسلکشیها هم دیده شده. جالب اینجاست که فرهنگهای مختلف این واژه را برای «دیگری» به کار میبرند تا وجدان را آرام کنند. سؤال: آیا این پناه بردن واقعاً ما را از آسیب محافظت میکند یا فقط دید ما را محدود؟
راهکار:
این جمله بهجای ناامیدی، میتواند یادآور تمایز میان ذات و رفتار باشد. پیشنهاد: یک قدم جلوتر برو و بهجای «انساننما»، روی «رفتار حیوانگونه» تمرکز کن – چون هرکسی گاهی لغزش دارد، اما ذات انسانها قابل تغییر است.