صد خوبی و یک بدی: چرا منفیها را میبینیم؟:
طبق تحقیقات علوم اعصاب، مغز انسان برای بقا تکامل یافته تا تهدیدها را سریعتر از پاداشها پردازش کند. این همان «سوگیری منفیگرایی» است که باعث میشود یک سنگ در میان صد گل، تمام توجه را جلب کند. جالب است بدانید که در روابط عاطفی، برای جبران یک تعامل منفی، حداقل به پنج تعامل مثبت نیاز داریم. آیا این قافلهای که شاعر میگوید، همان مکانیسم بقای باستانی ما نیست؟
راهکار:
این شعر به یک سوگیری شناختی معروف به «اثر منفیگرایی» اشاره دارد: مغز انسان خاطرات منفی را قویتر از مثبت ثبت میکند. راهکار عملی: از تکنیک «دفتر قدردانی» استفاده کنید؛ هر شب سه اتفاق خوب روز را بنویسید تا تعادل را در ذهنتان ایجاد کنید.