استعاره سوختن مثل سیگار در عشق ناسالم:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که مغز در عشقهای وابستهساز، همان مسیر دوپامینی اعتیاد به نیکوتین را فعال میکند. «خماری» اینجا فقط استعاره نیست: قطع رابطه با یک فرد سمی، واقعاً علائم ترک فیزیکی مثل بیقراری و افسردگی ایجاد میکند. پس این «بیهوده سوختن» یک واکنش شیمیایی است، نه یک ضعف اخلاقی. سوال: آیا میتوان «دوزبانگی» عاطفی را مثل ترک سیگار با برنامهریزی تدریجی مدیریت کرد؟
راهکار:
این استعاره از سیگار و خماری، به وابستگی شیمیایی دوپامین در عشقهای ناسالم اشاره دارد. اگر حس میکنی داری «بیهوده میسوزی»، شاید وقتشه به جای ترک ناگهانی (که مثل قطع سیگار سخت است)، یک «جایگزین کمضرر» برای انرژی عاطفیات پیدا کنی: مثلاً یک سرگرمی خلاقانه یا ورزش.