پنهانکاری بچههای فامیل؛ همون چیزایی که مامان میگفت:
در روانشناسی رشد، نوجوانها برای حفظ رابطه با والدین، نه از سر لج، بخشی از واقعیت را پنهان میکنند؛ به این «مدیریت برداشت» میگویند. ما در جمع فامیل نسخهای از خودمان را اجرا میکنیم که خانواده میخواهد ببیند. گافمن هم انسان را بازیگری میداند که پشت صحنهاش با روی صحنه فرق دارد. اگر مامانها بدانند، نقشها عوض میشود یا سانسور بیشتر؟
راهکار:
این موقعیت دقیقاً همون شکاف بین «شخصیت نمایشی» و «شخصیت واقعی» در نظریه گافمنه. توی جمع فامیل همه دارن نقش بازی میکنن و مامانها معمولاً آخرین کساییان که از پشت پرده خبردار میشن. شاید جالب باشه ببینی کدوم رفتارها فقط برای حفظ آبروی جمع بوده.