جمله تلخ درباره پیر شدن عشق و از دست دادن بچگی:
آیا میدونستی تحقیقات نوروساینس نشون داده که استرس مزمن روابط ناسالم میتونه طول تلومرهای کروموزومها رو کوتاه کنه و فرآیند پیری سلولی رو تسریع بده؟ یعنی اون دختر نه فقط از نظر احساسی، بلکه از نظر بیولوژیکی هم واقعاً پیرتر شده. سوال اینه: آیا این تغییر برگشتپذیره یا یه زخم دائمی روی DNA میمونه؟
راهکار:
این جمله بیشتر یک نگاه تراژیک به بلوغ عاطفی داره. شاید بهتر باشه به این فکر کنی که رشد در رابطه لزوماً از دست دادن نیست، بلکه تغییر شکل معصومیت به یک عمق دیگهست. مثل کرمی که پروانه میشه، هنوز همون موجوده اما توانایی جدیدی داره.