اگر خواستی گریه کنی، برگرد:
تحقیقات روانشناسی دلبستگی نشان میدهد که «پایگاه امن» عاطفی (کسی که اجازه میدهد برگردی و گریه کنی) در واقع توانایی تابآوری روابط را چند برابر میکند. جالب اینجاست که مغز انسان در لحظههای آسیبپذیری، دوپامین بیشتری برای «بازگشت به امنیت» ترشح میکند تا برای «فرار از درد». آیا این متن دارد به ما یادآوری میکند که قویترین پیوندها از جنس ضعفهای پذیرفتهشدهاند؟
راهکار:
این متن یک بازتعریف از قدرت عاطفی است: نشان میدهد که پذیرش آسیبپذیری (اجازه دادن به گریه) میتواند پلی برای بازگشت باشد. اگر این حس را داری، شاید وقتش رسیده که مرزهای «رفتن» و «ماندن» را دوباره تعریف کنی.