بی‌بازتابی خوبی

چرا در این دنیا خوبی‌ها بازتاب ندارند؟:

این بیت به یکی از پارادوکس‌های روان‌شناسی اجتماعی اشاره داره: «اثر تماشاگر» – هر چه تعداد آدم‌ها بیشتر باشه، احتمال کمک کردن کمتر می‌شه. اما جالب‌تر اینه که تحقیقات نشون می‌ده آدم‌ها وقتی خوبی می‌بینن، ناخودآگاه «مجوز اخلاقی» می‌گیرن تا بعدش خودخواهی کنن. یعنی دیدن خوبی گاهی خوبی رو کم می‌کنه. آیا حس می‌کنی خودت هم گاهی وقتی خوبی دیگران رو می‌بینی، کمتر به فکر انجامش می‌افتی؟

راهکار:

این حس می‌تونه ناشی از «سوگیری بدبینی» باشه: وقتی ذهن ما فقط بازخوردهای منفی رو می‌بینه و هزاران خوبی خاموش رو نادیده می‌گیره. یه آزمایش ساده: یک هفته هر شب سه تا کار خوبی که امروز دیدی یا انجام دادی رو یادداشت کن. معمولاً تعدادش از تصورت بیشتره.