بازیو بلد بودن

بازیو بلد بودم ولی تو فرق داشتی:

تحقیقات نوروساینس نشون میده که وقتی کسی از الگوی رفتاری‌ای که انتظار داریم خارج می‌شه، دوپامین بیشتری ترشح می‌شه و مغز اون لحظه رو «خاص» کدگذاری می‌کنه. پس «فرق‌داشتن» نه فقط عاطفی، که بیولوژیک هم هست. اینجا دقیقاً همون نقطه‌ای‌ست که خاطره‌ساز می‌شه. سوال: آیا این «تفاوت» برای همیشه موندگاره یا با تکرار عادی می‌شه؟

راهکار:

این جمله رو میشه یه جور دیگه هم دید: شاید «بازیو بلدبودم» یعنی الگوهای تکراری رو می‌شناختم، ولی «فرق‌داشتی تو» یعنی از پیش‌بینی‌پذیر بودن خارج شدی. برای تجربه‌های تازه، گاهی باید همون «بازی» رو رها کرد و به «آدم» متفاوت نگاه کرد.