چرا با گذر زمان دید ما به آدمها عوض میشود؟:
حافظه بازسازنده است، نه پخشکننده. هر بار که به یک نفر فکر میکنی، مغز او را از نو میسازد و تحت تأثیر تجربههای امروزت قرار میدهد. یعنی «عوض شدن دیدت» فقط به خودِ آن آدمها ربط ندارد؛ تصویری که از آنها در ذهن داری هم مدام بازنویسی میشود. این یعنی هیچ نسخهی ثابتی از آدمها در ذهن ما وجود ندارد. کدام خاطره از یک آدم را امروز طور دیگری بازسازی کردی؟
راهکار:
پیشنهاد: یک مثال مشخص از آدمی که نظرت دربارهاش عوض شده را اضافه کن؛ اینطوری متن از یک جملهی کلی به یک تجربهی ملموس تبدیل میشود.