قانون کارما در عشق: نتیجهٔ اعمال گذشته:
جالب اینجاست که مفهوم کارما در روانشناسی با «سوگیری جهان عادلانه» همخونیه: ما تمایل داریم رنجهای تصادفی رو به اشتباهات گذشته نسبت بدیم تا دنیا رو قابل پیشبینی حس کنیم. اما حقیقت اینه که مغز ما دنبال الگوست، حتی جایی که نیست. سوال اینه: آیا این باور بهت قدرت میده یا فقط تو رو در گذشته نگه میداره؟
راهکار:
این جمله یک نگاه تلخ به کارما داره. شاید بتونی از زاویهای دیگه ببینی: کارما قرار نیست تنبیه کنه، بلکه نشوندهنده الگوهای تکرارشونده در روابطه. اگه کسی رو از دست دادی که واقعاً دوستش نداشتی، شاید خودت ناخودآگاه دنبال رابطهای بودی که اون حس رو برات تکرار کنه. تغییر این الگو با شناخت نیازهای واقعی شروع میشه.