دلیل برنگشتن کسی که رفته:
پدیدهٔ «نقصانمحوری»: مغز انسان سه برابر بیشتر به از دست دادن واکنش نشون میده تا به دست آوردن. این جمله دقیقاً همون تلهای رو فعال میکنه که باعث میشه فکر کنیم تنها گزینهٔ خوب از بین رفته. آیا ممکنه این نگاه، خودش باعث تداوم فقدان بشه؟
راهکار:
این جمله میتونه به جای تلقین ناامیدی، یادآور این باشه که هر پایانی، آغازی نو در دل خود داره. گاهی نرفتن اون شخص، راه رو برای آدمهای جدیدتر و مناسبتر باز میکنه.