سناریوی بازگشت پسر با یک پیام سوپرایز:
غافلگیری مثبت، قویترین محرک ترشح دوپامین است؛ چون برخلاف پاداش قابل پیشبینی، اختلاف بین انتظار و واقعیت، واکنش هیجانی را چند برابر میکند. به همین دلیل بازگشت ناگهانی یک عزیز حتی بهصورت خیالی میتواند ضربان قلب را بالا ببرد و لبخندی واقعی بسازد. مغز میان تصویر ذهنی زنده و تجربهی واقعی، تمایزی کمتر از آنچه تصور میکنیم قائل است.
راهکار:
این سناریو در واقع یک پادزهر ذهنی برای دلتنگی است؛ مغز با شبیهسازی لحظهی بازگشت، همان مسیر پاداش را فعال میکند و برای چند ثانیه فاصله را برمیدارد.