بازگشت به خیمه

بازگشت به خیمه: ناله دلتنگی عمیق:

بر اساس روایات تاریخی، پس از عاشورا کودکان اسیر از آب گذشتند و گفتند ما تشنه‌ی پدرانیم. این ناله‌ی «آب نمیخوان بچها» بازتاب همان حقیقت روانشناختی است: در غیاب دلبستگی اصلی، نیازهای فیزیکی رنگ می‌بازند. آیا بازگشت نمادین می‌تواند التیام‌بخش باشد؟

راهکار:

این ناله‌ی عمیق را می‌توان به‌عنوان نمادی از نیاز بشر به بازگشت به ریشه‌های معنوی و ارزش‌های از دست رفته تعبیر کرد. خیمه فقط یک سازه نیست؛ خانه‌ای امن در طوفان زندگی که به دنبالش می‌گردیم.