چرا نباید از خدا دوری کرد؟ نگاهی تازه به حس فاصله:
پژوهشهای عصبشناختی نشان میدهند احساس طردشدگی از جانب خدا، همان نواحی مغزیای را فعال میکند که رد شدن از سوی یک انسان عزیز فعال میسازد. گویی زیستشناسی ما «دوری از امر قدسی» را نوعی داغدیدگی یا درد اجتماعی واقعی پردازش میکند. از نگاه الهیاتی، «تسیمتسوم» در عرفان یهود میگوید خدا برای خلق جهان، خود را منقبض کرد و فضایی خالی ساخت تا ما در آن اختیار داشته باشیم؛ پس شاید این فاصله، پیششرط آزادی و بازگشتی آگاهانه باشد. آیا این تاریکی، بوم نقاشیِ نور نیست؟
راهکار:
تلاش برای گریز از خورشید، تو را در سایهای عمیقتر فرو میبرد؛ این حس دوری، شاید خود نوعی حضور وارونه باشد. لحظهای تصور کن این فاصله، نخ نامرئی اتصال باشد که فقط هنگام کشش آن را حس میکنی.