بازگشت بدی

سنگینی دست کارما در زندگی:

زمین گرده و کارما کار بلد؛ هشداری برای بدی کردن:

در روانشناسی، باور به کارما با «فرضیه دنیای عادلانه» توضیح داده می‌شود؛ مغز ما برای کاهش اضطراب بی‌عدالتی، الگوهای بازگشت عمل را جستجو می‌کند. جالب اینجاست که این باور، رفتار را تغییر می‌دهد: مؤمنان به کارما اغلب مهربان‌تر اما قضاوت‌گرتر می‌شوند. آیا زمین گردی صرفاً یک لنز ادراکی است؟

راهکار:

کارما لزوماً یک نیروی کیهانی نیست؛ روانشناسی اجتماعی نشان می‌دهد که بدی کردن به دیگران، تصویر تو را در ذهن اطرافیان مخدوش می‌کند و آن‌ها ناخودآگاه با تو همان‌گونه رفتار می‌کنند که تو با دیگران کرده‌ای. پس زمین نه با جاذبه، که با ادراک آدم‌ها گرد می‌شود.