با کلی خاطره رفتی، با چی برمیگردی؟:
مطالعات نوروساینس نشون میده هر بار که یه خاطره رو به یاد میاریم، مغز اون رو دوباره بازنویسی میکنه (reconsolidation). یعنی خاطرهای که الان ازش حرف میزنی، دقیقاً همون چیزی نیست که当初 اتفاق افتاده. پس اگه بخوای با همون خاطرات برگردی، عملاً داری با یه نسخهی تحریفشده برمیگردی. آیا این عادلانهست؟
راهکار:
این جملهی شاعرانه، paradox حافظه رو نشون میده: خاطرات همون طور که میتونن پل وصل باشن، گاهی تبدیل به بزرگترین سد برگشت میشن. شاید سوال واقعی اینه: «با کدوم نسخه از خودم برمیگردم؟»