بیمحلی و ناز کردن؛ برگرد با هم حال کنیم:
در روانشناسی اجتماعی، «بازی سرد و گرم» یا تقویت متناوب، قویترین الگوی شرطیسازی برای کشش عاطفی است؛ چون پاداشِ غیرقابل پیشبینی ترشح دوپامین را بهشدت بالا میبرد. از طرفی مغز ما طردشدن اجتماعی را در همان ناحیهای پردازش میکند که درد جسمی را حس میکند؛ برای همین حتی یک بیمحلیِ شوخیدار هم میتواند واقعاً درگیرکننده باشد.
راهکار:
این جمله بیش از آنکه یک گلایه باشد، یک دعوت بازیگوشانه به ادامهی تعامل است؛ انگار که «بیحوصلگی» در آن نقش چاشنیِ ناز را دارد. از این زاویه، پاسخِ مناسب نه توضیح، بلکه یک ضدحملهی شیرین است که بازی را داغتر کند.