دنیا دو روزه؛ بازی را کنار بگذار و لذت ببر:
در روانشناسی، «پارادوکس هدونیک» میگوید هر چه مستقیمتر دنبال لذت بروی، زودتر از آن خسته میشوی؛ مغز به لذتِ بدون تنوع سریع عادت میکند. رومیها در ضیافتهای خود مجسمهای از مرگ داشتند و میگفتند «ممنتو موری»؛ همین یادآوری مرگ، طعم لحظه را تازه نگه میداشت. شاید بازیها فقط حواسپرتی از همین تازگیاند.
راهکار:
در نگاه جایگزین، «بازی» فقط وقتی جذاب است که برنده داشته باشد؛ اما صمیمیت بازی نیست، خودِ جایزه است. پس «دنیا دو روزه» یادآور این نیست که عجله کنیم، یادآور این است که حضور را کامل کنیم.