فراموشی دیالوگ؛ وقتی بازیگر زندگی لو میرود:
در روانشناسی اجرا، فشار حفظ نقش باعث میشود حافظه کاری برای کنترل ظاهر، منابعش را از یادآوری کلمات بگیرد. پارادوکسش این است: هرچه نقش را ماهرانهتر پنهان کنی، هزینه شناختیاش بیشتر و احتمال لو رفتن بالاتر میشود.
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور خواند: فراموشی دیالوگ پایان بازی نیست، لحظهای است که نقشها ترک میخورند و آدمِ پشت آنها پیدا میشود؛ همانجا که «اجرا» به «حضور» تبدیل میشود.