سفره دل و ترس از سیر شدن دیگران:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «اشباع عاطفی» وجود دارد: قرار گرفتن مکرر در معرض محبت شدید، درست مانند خوردن غذای تکراری، باعث کاهش ارزش ادراکشده و حتی دلزدگی میشود. مغز انسان برای بقا، هیجانات تکراری را به پسزمینه میراند. اما پارادوکس اینجاست: همین سازوکار، محبتهای پایدار را نامرئی میکند. آیا سخاوت بیمرز، حافظه عاطفی اطرافیان را پاک میکند؟
راهکار:
سیری مهمانان از خوان دل تو، میتواند نشانهی سخاوت بیحد و مرزت باشد، نه خالی شدن تو. هرکس به قدر ظرفش تغذیه میشود و این غنای تو را میرساند.