باز کردن در

دعای عاشقانه و توکل به خدا:

مطالعات نوروساینس نشان داده که هنگام دعا کردن و توکل به خدا، همان ناحیه از مغز فعال می‌شود که در دلبستگی ایمن کودک به مادر فعال است—یعنی قشر اوربیتوفرونتال و سیستم دوپامینرژیک. انگار مغز ما برای «پناه بردن» سیم‌کشی شده. آیا شما هم در لحظه‌های دعا این حس امنیت فیزیکی را تجربه می‌کنید؟

راهکار:

این شعر نماد یک رابطهٔ امن دلبستگی است: حتی وقتی در بسته می‌شود، باز هم به همان منبع امن برمی‌گردی. در روانشناسی به این «دلبستگی ایمن» می‌گویند؛ جایی که طرد موقتی، عشق را عمیق‌تر می‌کند نه نابود.