ترجیح میدم دیگران حسرت مرا بخورند؛ روانشناسی این انتخاب:
در اقتصاد رفتاری «نظریه حسرت» میگوید انسانها برای گریز از حسرت شخصی، گاه منطق را فدای تحمیل ضرر به دیگران میکنند. کانمن و تورسکی نشان دادند فرد ترجیح میدهد سهام زیانده را نفروشد تا با دیدن رشد بعدی آن حسرت نخورد. در روابط هم چنین است: ترجیح میدهید دیگران حسرت شما را بکشند، چون مغزتان سناریوی «پیروزی اخلاقی» را برای حفاظت از عزتنفس انتخاب کرده است. اما نکته اینجاست: خمیازهی آخر شاید سرکوب همان حسرتی باشد که انکارش میکنید.
راهکار:
این جمله یک سناریوی «برتری عاطفی» میسازد: به جای پذیرش آسیبپذیری، نقش فردی را بازی میکنید که دیگران باید افسوسش را بخورند. تحقیقات روانشناسی نشان میدهد این مکانیزم دفاعی «واکنش وارونه» نام دارد و در کوتاهمدت از عزتنفس محافظت میکند، اما در بلندمدت فرد را از صمیمیت واقعی دور میکند. جالب است بدانید که مغز در چنین حالتی درست همان مسیرهایی را فعال میکند که هنگام پیروزی در یک رقابت فعال میشود؛ یعنی این بیتفاوتیِ نمایشی، یک پاداش پنهان عصبی دارد.