تنهایی دختران باسواد، اعتیاد پسران باسواد؛ فریاد یک نسل:
پژوهشهای عصبشناسی میگویند جیغ زدن در تنهایی با تحریک تارهای صوتی، اندورفین ترشح میکند و درد روانی را موقتاً بیحس میکند. درست مثل مواد مخدر که همان مدار پاداش مغز را هدف قرار میدهد. تناقض دردناک: باسوادی یعنی آگاهی از درد، بیآنکه لزوماً ابزار درمانش را داشته باشی. آیا ما فقط مغزها را پرورش میدهیم و روحها را در خاموشی رها میکنیم؟
راهکار:
این تضاد، یک بحران معنا را نشان میدهد: باسوادی بدون پرورش مهارتهای روانی، انسان را به فریادهای خاموش یا پناه بردن به مواد میکشاند. شاید شکاف واقعی، نبود «سواد زندگی» در کنار تحصیلات رسمی باشد.