چرا بعد از رسیدن به هدف، ارزشش را از دست میدهیم؟:
مغز ما برای «انتظار کشیدن» دوپامین ترشح میکنه، نه برای رسیدن. پژوهشها نشان دادهاند که برندههای لاتاری بعد از چند ماه به همان سطح شادی قبلی برمیگردند، چون سیستم پاداش مغز با تکرار و دستیابی، حساسیتزدایی میشه. پس بیارزش شدن هدف بعد از رسیدن، یک مکانیسم تکاملی است برای اینکه همیشه دنبال چیز بعدی بدوی؛ نه ضعف شخصیتی. سؤال این است: آیا میشود ذوق را به خودِ مسیر منتقل کرد؟
راهکار:
این حس فقط یعنی مسیر مهمتر از مقصده؛ وقتی ذوق تموم میشه، یعنی اون هدف نقشش رو بازی کرده و وقتشه برای یک ماجرای تازه ذوق داشتی بسازی.