گران باش، نه بی‌بها؛ قانون عزت نفس:
در اقتصاد رفتاری، «اثر لنگر قیمت» نشان می‌دهد مغز کیفیت را از عدد گران‌تر استنتاج می‌کند: در آزمایشی، همان نوشیدنی با برچسب قیمت بالاتر، لذت بیشتری در تصویربرداری مغزی ایجاد کرد. حتی دارونما با قیمت بالاتر، درد را بیشتر تسکین داد. پس ارزش‌گذاری بیرونی، ادراک درونی را تغییر می‌دهد. مرز عزت نفس و برچسب گران کجاست؟
راهکار:
این جمله را می‌توان به‌جای «قیمت‌گذاری روی خود»، «مدیریت دسترسی» خواند: هر چه توجه، زمان و انرژی‌ات محدودتر و هدفمندتر عرضه شود، کیفیت اطرافیان و رابطه‌ها تغییر می‌کند. «گران» بودن یعنی ارزان‌فروشی نکردن، نه بازی کردن با احساسات دیگران؛ مرز این دو، شفافیت در انتظارات است.