بی‌ارزشی آدم سمی

آدمی که خنده‌هایت را خاموش کرد، ارزش اشک‌هایت را ندارد:

تحقیقات روان‌شناسی نشان می‌دهد مغز انسان، خنده و گریه را در یک مدار عصبی پردازش می‌کند. وقتی کسی بتواند خنده‌ات را بگیرد، عملاً کلید اشک‌هایت را هم در دست دارد. این یعنی آن شخص کنترل‌کننده عاطفی توست، نه شریک زندگی. آیا تا به حال دقت کرده‌ای کسی که تو را می‌خنداند، همان کسی است که می‌تواند عمیق‌ترین اشک‌هایت را هم دربیاورد؟

راهکار:

این جمله انگار از دل یک تجربه تلخ بیرون آمده. اگر کسی خنده‌هایت را خاموش کرده، یعنی جای امنی برای اشک‌هایت هم نیست. شاید وقتش رسیده که نه خنده‌هایت را به کسی وابسته کنی، نه اشک‌هایت را.