دلتنگی در شبهای بارانی و حافظهٔ نابرابر عاطفی:
آیا میدانستی مغز انسان دو نوع حافظهٔ متفاوت برای فراموشی دارد؟ یکی «حذف فعال» که عمداً خاطرات را پاک میکند و دیگری «محو شدن غیرفعال» که به مرور زمان از بین میروند. نکتهٔ عجیب این است که خاطرات عاطفی (مثل یاد کسی) به لطف آمیگدال و هیپوکامپ، حتی در برابر فراموشی غیرفعال مقاومترند؛ پس شاید «او» هم یادت میآید، اما محرک (مثل باران) برایش فعال نیست. یک سؤال: آیا تا حالا شده که بوی عطر یا یک آهنگ ناگهان خاطرهای را برگرداند که فکر میکردی مرده؟
راهکار:
این متن انگار میخواهد بگوید حافظهٔ احساسی ما نابرابر کار میکند. در علوم اعصاب به این میگویند «بایاس حافظهٔ وابسته به هیجان»: وقتی کسی برایت مهم بوده، هر محرک حسی (مثل صدای باران) ناخواسته آن خاطره را فعال میکند، درحالی که طرف مقابل ممکن است این محرکها را نداشته باشد. اگر دنبال رهایی هستی، میتوانی آن محرکها را عمداً بازنویسی کنی: مثلاً هر بار که باران آمد، یک کار جدید انجام بده تا مسیر عصبی متفاوتی بسازی.