باران و بدبختی

تبخیر باران بعد از بدبختی؛ استعاره‌ای از ناامیدی:

از نظر علمی، آب باران واقعاً تبخیر می‌شود، اما این پایان ماجرا نیست. این آب وارد چرخه‌ای بی‌پایان می‌شود تا دوباره به شکل ابر، باران یا برف بازگردد. رنج انسان هم شاید همین‌گونه باشد؛ نه ناپدید، بلکه تغییرشکل‌یافته. آیا می‌توان پایان یک درد را آغاز دردی دیگر دانست؟

راهکار:

این دیدگاه می‌تواند از زاویه‌ای دیگر دیده شود: در چرخه آب، تبخیر باران نه پایان، که آغاز سفر دوباره آن به سوی ابرهاست. شاید این پایان نیست، بلکه تغییری در شکل رنج است.