هر چه دیگران میگویند، واقعیت نیست؛ فقط عقیدهشان است:
مغز ما واقعیت را مستقیماً حس نمیکند، بلکه یک شبیهسازی بر اساس ورودیهای حسی و باورهای پیشین میسازد. این پدیده 'ادراک سازندهای' نام دارد. حتی خاطرات ما هر بار که به یاد میآوریم بازنویسی میشوند و از انتظارات فعلیمان رنگ میگیرند. پس حرف دیگران بیش از آنکه گزارشی از جهان باشد، نقشهای از ذهن خودشان است. آیا تا حالا طعم واقعیت واقعی را چشیدهاید؟
راهکار:
تصور کن حرف دیگران مثل عینکی است که آنها به چشم میزنند؛ دنیا را از پشت فیلتر ذهنیشان میبینند. پس به جای واکنش به گفتهها، فیلترشان را کشف کن.