انتقام نگرفتن و باور به قانون کارما:
ایده کارما، ریشه در فلسفه سامخیا و اوپانیشادهای هند باستان دارد و برخلاف تصور رایج از «مجازات»، بیشتر درباره «علت و معلول» و رهایی از چرخه تولد دوباره (سامسارا) است. در بودیسم، کارما به نیت پشت عمل گره خورده، نه صرفاً نتیجه آن. آیا این باور، نوعی واگذاری مسئولیت به کیهان است یا پذیرش عمیقتر پیامدهای طبیعی اعمال؟
راهکار:
این نگاه، یک بازسازی قدرتمند است: شما کنترل را از دست فرد دیگر خارج کرده و آن را به یک نظام کیهانی/اخلاقی بزرگتر میسپارید. برای تقویت این باور، میتوانید روی مفهوم «بیعملی» در فلسفههای شرقی تحقیق کنید؛ جایی که بهترین عمل، گاهی عدم واکنش مستقیم است.