چرا عشق نجاتدهنده نیست؟:
در تاریخ ادبیات و روانشناسی، ایده «عشق نجاتدهنده» ریشه در رمانتیسم قرن نوزدهم دارد. اما نوروبیولوژی نشان میدهد عشق همان دوپامین و اکسیتوسین است که میتواند اعتیادآور باشد، نه معجزهگر. واقعیت جالب: در تحقیقات، افرادی که از شریک خود انتظار نجات دارند، بیشتر دچار سرخوردگی میشوند. آیا اصلاً «نجات» وظیفه عشق است؟
راهکار:
این جمله به خوبی اسطورهسازی از عشق را نقد میکند. یک نکته روانشناختی: طبق نظریه «پایگاه امن» بالبی، عشق سالم مثل یک لنگر است، نه چراغی که همه جا را روشن کند. شاید بهتر باشد به جای نجات، به دنبال همراهی باشیم.