چرا هیچ واژهای ذات انسان را توصیف نمیکند؟:
مغز انسان روزانه حدود ۷۰٬۰۰۰ فکر دارد، اما زبان ما تنها قادر به کدگذاری چند هزار کلمه در روز است. این فاصلهٔ عظیم میان اندیشه و کلام، همان جایی است که 'ناداستانها' متولد میشوند. جالب است بدانیم که در زبانهای بومی استرالیا، هیچ کلمهای برای 'راست' و 'چپ' وجود ندارد – آنها برای توصیف جهت از نقاط قطبی استفاده میکنند. آیا گاهی احساس میکنی که خود زبانِ مادریات هم در ترجمهٔ حسهایت ناتوان است؟
راهکار:
این جمله به زیبایی به محدودیت زبان اشاره دارد. اگر به دنبال گسترش این ایده هستی، میتوانی به شعرهای کوتاه یا هایکوهایی که سکوت و ناگفتهها را منتقل میکنند، رجوع کنی. مثلاً هایکوهای باشو یا اشعار سهراب سپهری گاهی بیش از هزار واژه حرف میزنند.