طنز تلخ درباره بانک آینده و نداشتن آینده:
آیا میدانستید اولین بانکی که در ایران به معنای مدرن تأسیس شد (بانک شاهنشاهی) در ۱۳۲۷ شمسی منحل شد؟ جالب اینجاست که بسیاری از بانکهای پس از انقلاب هم با نامهای امیدبخش مثل 'آینده' یا 'صادرات' شروع کردند اما در عمل گرفتار تورم و مدیریت ضعیف شدند. روانشناسی میگفت: وقتی یک برند شامل وعدهای است که خود نقض میکند، آن را 'کنایه خریدار' مینامیم. آیا این نشانه بحران نمادها در اقتصاد ایران نیست؟
راهکار:
این پارادوکس تلخ رو میشه به نقد ساختاری بانکداری ایران تعمیم داد: وقتی نهادهایی که باید نماد آینده باشند خودشون آینده ندارند، نشوندهنده بحران اعتماد در سیستم مالی است. سوال جالب اینه: آیا شهروندان در چنین شرایطی باید به دنبال آینده در خارج از این سیستم بگردند؟