زندگی پس از پایان: وقتی دیگر قلبی برای جنگیدن نداریم:
در روانشناسی، این حالت «فقدان انگیزشی» نامیده میشود و اغلب پس از یک شکست عمیق یا از دست دادن هدف اصلی رخ میدهد. مغز در این حالت، سیستم پاداشدهی دوپامینی خود را تقریباً خاموش میکند و فرد احساس میکند هیچ نیروی محرکهای برای اقدام ندارد. آیا این «پایان» میتواند دروازهای برای تعریف کاملاً جدیدی از «جنگ» و «شمشیر» باشد؟
راهکار:
این حس «پایان» اغلب یک تغییر بزرگ در هویت فرد را نشان میدهد، نه پایان واقعی زندگی. شاید بهتر است بپرسیم: «چه بخشی از وجود من، که با آن میجنگیدم و شمشیر میگرفتم، حالا دیگر نیست و چه چیز جدیدی میتواند جایگزین آن شود؟»