بی‌انگیزگی نویسندگی

چرا شوق نوشتن را از دست می‌دهیم؟:

پدیده‌ای به نام «توهم انحصار» وجود دارد: ما فکر می‌کنیم دیگران همه چیز را گفته‌اند، در حالی که مغز ما قادر به خلق ترکیب‌های بی‌نهایت از واژگان محدود است. حتی حافظ و سعدی مضامین تکراری داشتند اما لحن و بافتشان منحصربه‌فرد بود. سوال: آیا می‌توان با تغییر زاویه دید از این دایره خارج شد؟

راهکار:

تحلیل بافت: هر جمله‌ای که دوباره گفته می‌شود در بافت جدیدی معنا می‌یابد. حتی اگر کلمات تکراری باشند، لحن و احساس شما منحصربه‌فرد است. شاید ارزش در بازآفرینی باشد نه در نوآوری محض.